Mindfulness voor activisten

Mindfulness voor activisten

Deze maand praat Alex met Jan Kees, activist en mindfulness trainer, over mindfulness voor activisten.

Jan Kees vertelt iets over de oorsprong van mindfulness, waar het wordt gebruikt, en waarom er soms een nare bijsmaak van individualisme en symptoombestrijding die eraan hangt.Dit hoeft niet zo te blijven, en volgens Jan Kees kan mindfulness ook bijdragen aan radicale praktijk.

Vervolgens gaat het over hoe mindfulness activisten kan helpen, dit gaat om stress signaleren, om burnout en andere geestelijke en lichamelijke klachten helpen verzachten of voorkomen zodat we goed met ons politieke werk bezig kunnen blijven.
Maar Jan Kees geeft aan dat mindfulness voor activisten ook op kortere termijn voordelen kan hebben, doordat als het ons helpt om op allerlei stressvolle momenten toch beter onze kalmte kunnen bewaren.

Vanwege de soms wat spirituele of religieuze associaties kan Alex zich niet inhouden om hier en daar over religie en ritueel te praten. Luister hier naar de aflevering over religie en atheïsme om hier meer over te horen.

Tegen de helft van de aflevering geeft Jan Kees een aantal praktische tips voor mindfulness oefeningen, en hoe deze toe te passen als activist.

We sluiten af met een gesprek over burnout onder activisten en het belang van ook voor jezelf zorgen, zonder dit te zien als vervanging voor radicale verandering of meer gemeenschappelijke zorg.

 

 

Links:

Deeez Mindfulness website , op instagram

 

Feminsme 3, genderdiversiteit in islamitische landen

Onderstroom is terug! Deze maand gaan we verder met de reeks over feminisme en gender: Feminisme 3, gender diversiteit in islamitische landen. Gender diversiteit heeft altijd en overal bestaan, en deze aflevering had Alex de kans om Nihâl te spreken over gender diversiteit in de geschiedenis, voornamelijk gender diversiteit in islamitische landen rondom het Arabisch schiereiland en west Azië.

Deze aflevering is deel drie van een reeks over feminisme. Vind deel 1 hier, en deel 2 hier.

Overzicht aflevering

Alex en Nihâl praten over waarom het belangrijk is om voorbeelden te geven van gender diversiteit in de premoderne tijd. Er is zoveel misinformatie een rechtse propaganda die alles rond niet binaire genders voorstelt als een soort nieuwerwetse frats die mensen wordt opgelegd, dat het goed is om daar direct een weerwoord op te hebben.

Daarom vertelt Nihâl in deze aflevering over enkele gedocumenteerde vormen van gender diversiteit in islamitische landen in de pre-moderne geschiedenis, en specifiek in landen rondom het Arabisch schiereiland en west Azië.

Daarbij behandelt hen historisch onderzoek dat een aantal uitingen van non-binaire genderidentiteit beschrijft, maar gaat ze ook in op genderdiversiteit in de Koran. We zien dat niet alle ruimte die voor non-binaire genders bestaat, altijd heel bevrijdend hoeft te zijn, maar dat er de geschiedenis op dit vlak ook zeker niet alleen maar uit negativiteit, ontkenning en onderdrukking bestaat.

Later gaan we in op de opkomst van repressieve normen en wetgeving rond gender en seksualiteit, hun mogelijke relatie met Europees kolonialisme en dat vanuit de Verenigde Staten.

We raken enigszins aan de huidige situatie, waar het ruimte voor transgender mensen aangaat. We gaan hier niet diep in op de heftige vervolging van LHBTIAIQ+ groepen in verschillende conservatieve islamitische landen vandaag de dag. Mogelijk komt dit in een volgende aflevering in deze reeks. Wel hebben we het over de ruimte die sommige Moslims (zoals Nihâl zelf) juist in de koran zien voor feminisme en bevrijding. Dit is ook een harde politieke strijd. Ook in de islamistische wereld zien we sterke conservatieve machtsblokken en bewegingen, net zoals we dat zien onder Christelijke groepen en onder allerlei seculieren.

Uiteindelijk pakt Nihâl de kans om het ook te hebben over Palestina, en de pogingen die het Israelisch propagadaapparaat doet om de bezetting, vernietiging, massamoorden en genocide in Palestina te pinkwashen. Dat doet de Israelische staat en door deze te presenteren als iets dat goed is voor LHBTAIQ+ gemeenschappen en acceptatie in de regio. Dit klopt niet, en Israel is zelf ook een ultraconservatief land waar de situatie van queer mensen hard achteruit gaat.

Deze aflevering is geëdit door Rachel, ontzettend bedankt voor je hulp!

Links bij de aflevering gender diversiteit in islamitische landen:

Homosexuality in Islam: Critical Reflections on Gay, Lesbian and Transgender Muslims by Scott Kugle (link op Goodreads)

Instagram van Nihâl 

Instagram van de Echte Gendercritici

Instagram van SPEAK 2019

Volg Onderstroom zelf ook op insta!

 

Solidarity collectives, Ukraine

Intro, Oekraine en solidarity collectives

Hey allemaal, deze aflevering is een gesprek met Mira en Malina van Solidarity Collectives. Omdat zij geen Nederlands spreken is deze aflevering en de rest van deze beschrijving in het Engels. Qua inhoud sluit deze aflevering mooi aan op die over Wapenhandel, die vind je hier. Veel plezier met de aflevering!

This month, Onderstroom is in English again, as we had the opportunity to interview Mira and Malina from Solidarity Collectives. This was recorded in late november, just after the chock-full Anarchist Bookfair of Amsterdam.

Content of the episode

In this episode, Alex , Mira and Malina talk about the war in Ukraine. They begin by introducing themselves and some of the political work they did before the war.

Next, they give a short outline of the timeline of the war in Ukraine and the current situation.

Then, we more on to the Solidarity Collectives themselves, and the antiauthoritarian fighters they support. Who are they, where do they come from, why do they fight, and more.

After that, the episode pivots to Russia, its influence in the region, and political dissent inside Russia and Belarus. Mira and Malina show how connected their struggle and the Solidarity Collectives itself, is to political struggle within these countries itself.

Solidarity Collectives tries to support antiauthoritarian fighters in Ukraine, but also workers and others, and for this it is dependent on donations and support from elsewhere. The level of support given varies per area, and not everyone on the left or within anarchism agrees with this groups’ approach.
In the next section we talk about the different reception given to these groups in different countries. Many people are very supportive, but we also dive into some of the frustrations experienced when others pretend that Anarchists defending themselves in Ukraine is somehow pro-NATO, pro-fascist, pro-militarist, nationalist, or in other ways not anarchist/leftist/revolutionary. They also describe the patronising attitude where people from other countries claim the fighters in Ukraine are too close to the issue to have their own analysis. Here, there is a similarity with an analysis of the situation that only acknowledges the agency of NATO, but not that of Russia when it comes to aggresion in the region.
In connection to this point, we talk about the Far right in Ukraine (and elsewhere).

We hope you enjoy the episode, at the bottom of this page are links to various videos and sources for further reading and action!

Notes, disclaimers and more

This episode deals with some themes that are sadly contested within our movements. What’s worse is that this contestation at times has a quite nasty character, like at St Imier, when a group disturbed a moment of silence for revolutionaries who died in Ukraine and harassed the Solidary Collectives and ABC Kiev/Belarus stand endlessly thoughout the event.

Not everyone agrees with each other’s tactics, but a basic premise within our movements should be that we have faith and confidence in comrades who are active on the ground, and try to hear and understand their arguments.

Those who oppose the powergrab from militaries and arms traders following this conflict, are in a tricky position when it relates to their messaging, because their voice is so marginal in the mainstream, that they need to show themselves as different from both the various strains of pro-russian narratives, and from the liberal-nationalistic narrative where NATO and it’s suppliers are defending us, a narrative that urges us to a sort of nationalistic, defensive fervour in favour of the military-industrial complex.
Antiauthoritarian fighters in Ukraine are caught in a similar position. Between western anti-militarists who try to stop endless arms proliferation and increasing political repression in the west, and the witless tankies who identify them with the far right groups also active in the militaries. Making the estimation that a Russia occupied Ukraine would be a disaster, and the death end of a life-or-death situation, does not make you a nationalist of pro NATO. It does not mean they are in favour the privatisation being forced of Ukraine, or the other prices it has to pay for the arms supplied, it does not mean they support the anti-union actions from the Ukrainian government, nor does it mean they do not see these problems.

But these two groups do not need to be in conflict with eachother. There is a well-established tradtition of revolutionaries participating in national-liberation struggles, despite being anti-nationalist themselves. The pervasiveness of nationalism is such that the term contaminates the very name of these struggles of liberation, sometimes to the point where even some comrades in the west can no longer see the difference and conflate being against nationalism as being against liberation. Still these struggles are often relevant for revolutionaries, it is often a matter of life and death for them, against immmense oppression. But beyond that, it is an arena where they can operate and attract others, where their movement earns it’s stripes and positions itself to move forward, able to show that it fought for people around them.

 

Links

Solidarity Collectives website, instagram, introduction video

Video with Dmitry Petrov, on why he fights in Ukraine

https://www.solidaritycollectives.org/en/2023/04/our-close-friend-and-convinced-anarchist-dmytro-petrov-also-known-as-illia-leshyi-death/

Wikipedia on the kidnappings in Russia-held territories

Alerta! Stop Russian Propaganda. Telegram channel. Instagram

https://crimethinc.com/2022/02/15/war-and-anarchists-anti-authoritarian-perspectives-in-ukraine

Surveillance en data-driven policing

Onderstroom is in het nieuwe jaar terug en we gaan vol digitaal!

De nieuwste aflevering is een podcast over surveillance en data driven policing. Sanne vertelt ons alles over surveillance en data-driven policing, het racisme van deze systemen en andere problemen ermee, en hoe lui zich ertegen verzetten. Hiermee is deze podcast over surveillance en data-driven policing bijna een vervolg op onze eerdere serie over politie (zie hier deel 1). Je kunt deze aflevering prima op zichzelf luisteren, maar het past zeker als vervolg in deze serie.

Deze aflevering komt uit op 1 januari 2024, gelukkig nieuwjaar allemaal! Ik wens iedereen succes met al hun projecten en plannen! Ondanks tegenslagen is onze beweging hard aan het groeien!

 

Surveillance en data-driven policing

Deze podcast over surveillance en data-driven policing gaat in rap tempo langs een aantal onderwerpen. Na de algemene introductie beginnen we met een indeling van 4 soorten surveillance die plaatsvinden en die op elkaar ingrijpen.

Daarnaast hebben we het over algoritmes, en hoe die met surveillance interacteren.

Sanne beschrijft daarna data-driven policing in Amsterdam, vooral aan de hand van het Crime Anticipation System (CAS) in Amsterdam en later het top 400 beleid, ook uit Amsterdam.

Op basis van dat voorbeeld bespreken we een aantal problemen met data-driven policing en de problematische rol van algoritmes daarin. Hierbij gaat het om racisme, datavervuiling, en de manier waarop onschuldige mensen door flagging in het systeem in de problemen komen. In die zin zijn deze algoritmes minder vernieuwend dan gedacht en vooral een nieuwe invulling van de claim dat autoriteiten gewoon neutraal en “objectief” zijn.

Vervolgens gaan we in op het model van Algoritmic Ecology. Dat model wordt gebruikt door de groep Stop LAPD Spying, om hun verzet tegen data-driven policing vorm te geven. Het is zowel een model voor het begrijpen van allerlei vormen van repressie, maar dus ook een organising tool.

We hebben het in de aflevering over dit model, hier en op de site van Stop LAPD Spying kun je het bekijken:

Je ziet dus dat het gaat om vier lagen of groepen, die in deze afbeelding in een cirkel zijn weergegeven. Van community, naar operational, naar institutional, naar ideological.

Later gaan we in op verschillende strategieën van verzet, van frictie tussen de groepen die deel uitmaken van dit model, en meer.

Heel veel plezier met de aflevering, laat vooral weten hoe je het vond en deel het als je kunt!

Tot volgende maand!

 

Links

Stop LAPD Spying

Race after Technology

Justice Equity Technology Table

 

https://www.nu.nl/tweakers/6305059/yesilgoz-politie-mag-gezichtsherkenning-blijven-inzetten-voor-opsporing.html

 

 

Palestina

Podcast over Palestina:

Deze podcast over Palestina gaat over de actuele en nog steeds doorgaande genocide die de staat Israel pleegt tegen Palestijnen. De aflevering is twee weken later in verband met ziekte. Alex heeft Diana te gast, en zij vertelt over de situatie in Palestina, vooral in Gaza maar ook over de westelijke Jordaanoever en andere delen van het bezette gebied. Daarbij gaan we in op de staat Israel, zionisme, Hamas, islamofobie, antisemitisme en meer.

De aflevering gaat ook over de geschiedenis van de regio, het ontstaan van de staat Israel en het structurele geweld en verdrijving die daarmee samengingen.

Vervolgens gaan we dieper in op de claim dat het hier om genocide gaat. We beschrijven de 10 stappen van genocide en passen deze toe op Palestina, hopelijk maakt dat het makkelijker om mensen te overtuigen of om sterker in je schoenen te staan in gesprek met mensen die Israel verdedigen of haar genocide ontkennen.

 

Disclaimer

Deze podcast over Palestina gaat in tegen een regel die Onderstroom normaal volgt: geen actualiteit. Daarmee zit ik ook in wat minder bekend terrein en ben ik me extra bewust van hoe een losse podcast met beperkte tijd en budget tekort kan schieten. Ik hoop dat deze podcast een toegankelijke intro in het thema kan zijn, een begin voor verder onderzoek, of een basis die ander nieuws dat je binnenkrijgt, in een duidelijkere context kan plaatsen.  Deel het vooral met mensen die normaal alleen NOS, Telegraaf of WNL meekrijgen!

Hoewel onderzoek suggereert dat er met de kerst helemaal niet zoveel politiek wordt besproken, hoop dat deze podcast je daar dit jaar toch wat hulp bij kan bieden.

Laat me gerust weten wat je vindt!

Aanvulling

Deze podcast over Palestina is gemaakt op een drukke avond in november, en een aantal argumenten kwamen niet helemaal uit de verf zoals ik wou. Hier een korte aanvulling, vooral over Hamas en de Israëlische slachtoffers die in deze situaties ook zijn gevallen. Na deze opname heb ik nog een stuk toegevoegd, dat staat hier dikgedrukt, en is niet in de aflevering te horen.

De situatie in Palestina kan heel complex worden uitgelegd, maar zoals Diana zegt komt het vooral neer op een situatie waar er een staat is gesticht die 1 bevolkingsgroep tot de dominante groep uitroept, die de andere groepen doodt, verdrijft, martelt, geweld aandoet en het leven op andere manieren onmogelijk probeer te maken. Die verdrijving is nu al rond de tachtig jaar aan de gang, en heeft nu weer opnieuw een bloedige fase waarin de hardste en meest zichtbaar gewelddadige kant van dat project zich laat zien.

In deze situatie heeft Hamas ook burgers gedood, een deel van de verhalen daarover is overdreven of gelogen, een deel van de doden zijn ook mede veroorzaakt door hoe het Israëlische opereerde, maar dat betekent niet dat er niets is gebeurd. Het is een intens conflict, en daarin gebeuren verschrikkelijke dingen zoals geweld, aanranding, verkrachting en meer, dat maakt die dingen niet goed, ook wanneer het soms komt vanuit een groep van de kant die zich aan het verdedigen is.
Hamas staat ideologisch gezien ook niet aan onze kant, het is een overwegend conservatieve groep die weinig opheeft met de ideeën van bevrijding waar ikzelf voor sta, en waar onze radicale beweging voor staat. Hoewel ze strijden tegen Israël, de bezetting etc, zijn er kritieken te leveren op hun idealen en op delen van hun aanvallen of andere delen van hoe de militante vleugel van Hamas opereert, maar die zijn in veel opzichten vergelijkbaar met de kritiek die we op alle conservatieven hebben, het gaat niet om een extreem geval, of om argumenten die niet minstens evenveel slaan op de extreemrechtse regering van Israël. Het is ook belangrijk om te erkennen dat zij binnen Gaza een dominante positie hebben verworven die hen in staat stelt om een conservatieve visie verder voorop te stellen, terwijl meer dan de helft van de mensen in Gaza te jong is om ooit op hun gestemd te kunnen hebben. Hier was en is ook verzet tegen bij Palestijnen, maar nu Gaza met zo’n overmacht wordt binnengevallen, is het onmogelijk en onmenselijk om de mensen die dit wordt aangedaan te vragen daar een probleem van te maken, in plaats van het te hebben over wie hen aanvalt en hoe dat kan stoppen.

Hamas wordt neergezet als een extreme karikatuur, terwijl het gaat hier ook gaat om een diverse organisatie die ontzettend veel steun en voorzieningen heeft opgebouwd voor de mensen die in Gaza opgesloten zitten, en de partij is die in deze situatie in staat is om verzet te leveren en terug te vechten tegen de overmacht van het hypermodern uitgeruste Israelische leger. Hamas is de facto, en wordt door allerlei officiële hulporganisaties gezien als, de reguliere overheid in Gaza en een groep die betrouwbare cijfers levert van hoe het staat met de mensen binnen het gebied waar zij dominant is, en waar normaal mee kan worden samengewerkt. Hamas wordt voorgesteld alsof het een bijzonder extreme outlier is waar iedereen afstand van moet nemen, terwijl geweld van andere regeringen helemaal niet op dezelfde manier wordt bekritiseert, en in dit geval wordt dat gedaan om een genocide te verdoezelen of goed te praten, terwijl de Verenigde Staten en de Europese Unie die genocide actief aan het bewapenen en aan het goedpraten zijn. De eis dat iedereen altijd eerst en vooral Hamas moet veroordelen is deel van een poging om alle discussie over de genocide in Palestina te frustreren en af te leiden van het voornaamste wat daar gebeurt. Om mensen die zich voor Palestina zouden uitspreken het zwijgen op te leggen, zodat het geweld van de Israelische overheid en van kolonisten niet gefrustreerd of tegengehouden wordt.

We hoeven niet te ontkennen dat Hamas ook een rol in heeft als het gaat om geweld tegen burgers, hoewel de schaal van dat geweld in die richting ontzettend veel kleiner is dan andersom, en ik denk dat het belangrijk is om dat te blijven benadrukken. Het leed van Israëlische burgers in dit conflict telt ook. Hoewel in Israël wonen betekent dat je tenminste enigszins bijdraagt aan de staat, de bezetting en de huidige genocide, en hoewel de staat Israel probeert haar staatsburgers zoveel mogelijk medeplichtig te maken aan de bezetting en de genocide, hen zoveel mogelijk te bewapenen en meer. Dit zijn relevante factoren in dit conflict, maar het betekent niet dat een deel van het leed niet telt. Het is ook belangrijk om hierin ook te noemen dat Hamas hiermee is begonnen als reactie op de hoeveelheid Palestijnen, kinderen, burgers, ouderen, niet-militanten die de Israelische strijdkrachten vermoordt, en de hoeveelheid geweld van zionistische terroristen en kolonisten die het toestaat. Hamas heeft ook aangeboden om te stoppen met het aanvallen van burgers, mits Israel dat ook doet, maar de Israelische overheid is daar nooit op ingegaan (zie Cool People Who Did Cool Stuff over Israelisch en Internationalistische solidariteit met de Palestijnse strijd voor meer achtergrond).

De leidende oorzaak van dat leed blijft echter de Israëlische bezetting en het geweld tegen Palestijnen. De Israëlische staat geeft de uitbreiding van haar grondgebied en de verdrijving van de Palestijnen een hogere prioriteit dan de veiligheid van burgers. De Palestijnen zijn ook mensen die actief hun levens proberen te leven, met hun eigen ideeën, dromen en wensen. Zij organiseren zich op allerlei manieren en naar allerlei idealen die ook met de context verschuiven. Het extreme leed en onrecht dat Palestijnen is aangedaan heeft ook een effect op. En de groepen waarin zij zich organiseren hebben ook doelen, idealen en politieke ideeën, niemand kan buiten ideologie staan.
Je kunt kritiek hebben op Hamas en toch erkennen dat zij aan een verdedigende kant staan, en je kunt tegelijkertijd ontkennen dat het gaat om een zogenaamde oorlog tussen twee gelijkwaardige agressieve groepen. Elk conflict is een tragedie en ook als soldaten doodgaan voor de belangen van heersers en kapitalisten. Maar in dit conflict is er een duidelijke agressor die genocide pleegt, een die gesteund wordt door de rijkste landen ter wereld. We hoeven niemand te verheerlijken om ons in te zetten voor een einde aan het geweld, aan de bezetting en de structurele discriminatie die in Israël plaatsvindt, we hoeven niemand tot een perfect ideaal van puur verzet te maken.

De bottom line is en blijft dat een rijke staat met de steun van een aantal van de machtigste landen ter wereld, een genocidaal project dat al decennia duurt, aan het voortzetten is met een gruwelijke intensiteit, en wanneer we met mensen spreken is dat uiteindelijk het verhaal waar het over gaat. Stop de genocide op Palestijnen, stop de bezetting van Palestina.

 

 

Links:

Onderstroom over Abortus (met verwijzingen naar bewuste frustratie van de reis van zwangere Palestijnen naar het ziekenhuis bij checkpoints)

 

Radio Kookpunt:

 

It’s Going Down:

 

It Could Happen Here:

 

Cool People Who Did Cool Stuff:

 

Peter Stomt (artikelen, geen podcast)

Transnational institute: Israel’s war on Gaza

Over gedwongen of geheime sterilisatie van Ethiopische joden in Israel (artikelen):

 

Groepen:

BDS Nederland (Boycott, Divest, Sanction)

Rotterdam voor Palestina (Palestine solidarity Rotterdam)

Plant een olijfboom

Workers for Palestine NL (instagram link)

Samidoun Nederland

 

Jewish Voice for Peace

Een ander Joods geluid

Gender, seksualiteit, trans en queer (feminisme deel 2)

Feminisme 2, gender, seksualiteit, trans en queer! Deze maand gaat Onderstroom verder waar we vorige maand waren, deel 2 van onze reeks over feminisme.

Overzicht inhoud:

Alex en Noah praten verder over feminisme en doen een toegankelijke intro over queer, trans, allerlei genders en seksualiteit. Het is deel 2 van een serie, maar deze is ook goed op zichzelf te luisteren. Toch: check deel 1 van deze serie hier!

De aflevering begint met een korte bespreking van waarom het belangrijk is om het over deze thema’s te hebben, waarom ze bespreekbaar te maken. Er staan mensenlevens op het spel! Vervolgens gaan ze in op de vier thema’s uit de titel: gender, seksualiteit, trans en queer.

In de tweede helft van de podcast geven ze antwoord op verschillende rechtse vragen en kaders. Hopelijk kunnen we zo de invloed van misinformatie en homo/queer/transfobe propaganda helpen tegengaan! Het gaat onder andere over het aandringen vanuit rechts dat gender bepaald wordt door lichaamsdelen. Daarnaast gaat het over het idee dat LHBTAIQ+ thematiek zou worden “opgelegd”. Ze bespreken waarom het goed is om deze thema’s open te bespreken, en waarom het ook goed is voor cishet personen om te leren over deze onderwerpen. Uiteindelijke hebben we het over TERF’s en hun poging om zowel feminisme te kapen als transfobe haat op te roepen met leugens.

Wil je meer leren over deze thema’s, kijk naar de links hieronder!

Tot volgende maand!

Links en besproken media.

https://www.itspronouncedmetrosexual.com/2018/10/the-genderbread-person-v4/

NL CONTENT CREATORS (@’s zijn op Instagram)
@sharmilamua
@tranyewest
@deengroothuizen
@tijnblijftzacht
NL organisaties 
Trans zorg nu
@transzorgnu
transzorgnu.noblogs.org
Niet normaal asterisk @nietnormaal_asterisk
Black Queer & Trans Resistance
@blackqueertransresistance
Manish Cave Amsterdam
@man.ish.cave.amsterdam
TRREX (Trans Radical Resource Exchange) @trrex_denhaag
Queer Rotterdam 
@queer.rotterdam
queerrotterdam.nl
Queerhoven
@queerhoven
queerhoven.org
WTF Queer Wednesdays
@wtfqueerwednesdays

https://m.facebook.com/assignedmale/posts/it-was-never-not-our-turn/660967489372626/?locale=cy_GB

 

NL CONTENT CREATORS 
@sharmilamua
@tranyewest
@deengroothuizen
@tijnblijftzacht
NL organisaties 
Trans zorg nu
@transzorgnu
transzorgnu.noblogs.org
Niet normaal asterisk @nietnormaal_asterisk
Black Queer & Trans Resistance
@blackqueertransresistance
Manish Cave Amsterdam
@man.ish.cave.amsterdam
TRREX (Trans Radical Resource Exchange) @trrex_denhaag
Queer Rotterdam 
@queer.rotterdam
queerrotterdam.nl
Queerhoven
@queerhoven
queerhoven.org
WTF Queer Wednesdays
@wtfqueerwednesdays

Feminisme (deel 1)

Welkom bij deze podcast over feminisme! Deze maand begint Alex een reeks over feminisme, met Noah als gast!

Feminisme is een groot thema dat in eerdere afleveringen is aangeraakt maar niet zo direct is behandeld. De komende maanden gaan we hier dus vol op in!

Podcast over Feminisme

In deze podcast over feminisme beschrijven Alex en Noah een aantal basisbegrippen rond feminisme. Feminisme zelf, wat is het, waar staat het voor, maar ook seksualisering, seksisme, patriarchaat, misogynie en meer.

Deze aflevering gaat dus over die basisbegrippen. Later in deze reeks hebben we het ook over gender en seksualiteit, en diversiteit op dat vlak, over feminisme(n) in praktijk, over Caliban and the Witch, en mogelijk nog meer! Laat het vooral weten als je meer aanvulling zou willen zien, of graag een bepaald thema wil zien in de deze reeks!

Check hier de eerdere afleveringen waar het ook (deels) over feminisme gaat: Abortus,  Toxische masculiniteit, en kapitalisme 1.

 

Links:

1e golf Feminisme: Sojourner Truth, Narrative of Sojourner Truth

2e golf Feminisme: Alice Walker en haar boeken, Angela Davis en haar boeken.

3e golf Feminisme: Kimberlé Crenshaw, Judith Butler en haar boeken.

Huidig feminisme: Audrey Lorde en haar boeken.

AnarchaFeministische Groep Amsterdam

Abortion Network Amsterdam

Mama Cash, fonds voor feministische projecten

Podcast: Bloed aan de muur

Podcast:Damn Honey

Podcast:Dipsaus

 

(Stop) Wapenhandel

De nieuwste onderstroom aflevering is een podcast over wapenhandel. Wendela en Mark van Stop Wapenhandel zijn te gast om alles te vertellen over deze invloedrijke bedrijfssector die talloze levens verwoest.

Overzicht

Deze podcast over wapenhandel begint met een overzicht van de relevantie van wapenhandel als thema. Daarna vertellen Mark en Wendela over de omvang en structuur van wapenhandel wereldwijd. Ook gaan ze in op de afhankelijkheidsrelaties die met wapenexport worden gevormd. Ze leggen ook de relatie tussen wapenfabrikanten en overheden uit, zowel als de term “militair-industrieel complex”.

Vervolgens gaan ze in op wapenhandel binnen Europa en de pogingen een sterkere Europese wapenindustrie neer te zetten die minder afhankelijk is van de Verenigde Staten. Tot slot gaan we in op wapenhandel in en vanuit Nederland. Wat maakt Nederland zo’n belangrijke wapenexporteur, wat voor producten worden en vanuit Nederland geëxporteerd?

Daarna gaat het over het kwaad dat deze sector doet, op gebied van milieu, het aanmoedigen van oorlogvoering, repressie en dood van migranten door de militarisering van grenzen en meer.

Een langer stuk van de podcast gaat over de politieke invloed van de wapenhandel en de vormen die dit neemt. Van meer traditionele lobby tot het profileren van wapenfabrikanten als “neutrale experts” die beleidsmakers helpen met beslissingen nemen en beleid vormen, tot directe campagnes om publieke opinie ten aanzien van de krijgsmacht en wapenhandel te vergroten.

We gaan ook in op ontwikkelingen rond de regels waaraan wapenhandel wordt geacht zich te houden. Over de afbraak van toezicht, de vervuiling van fondsen en publiek geld dat voor allerlei doelen in bedeeld maar toch bij defensie terechtkomt, over het verbreden van keurmerken om investeringen in wapens toch als groen, duurzaam of verantwoord te laten gelden. We leggen ook een parallel met de militarisering van politie en de toename van zeer repressieve wetgeving. Hoor meer hierover in de eerdere aflevering over counter-insurgency.

Uiteraard komt ook het thema van de Russische invasie van Oekraïne een aantal keer langs in deze podcast. De Europese wapenindustrieën gebruiken deze situatie om onder andere hun imago, budget en wat ze allemaal mogen, enorm te versterken en verbreden. Los van de discussie van hoe we als beweging omgaan met de NAVO, de imperialismen van Rusland en het westen, etc wanneer het om Oekraïne gaat (zie onder andere de artikelen van Mark, van Peter Storm en anderen over dit thema), is de groeiende invloed van, en het afnemende toezicht op de kapitalisten in de wapenindustrie een groot probleem.

Ik hoop binnenkort ook een aflevering uit te zenden over revolutionairen die actief zijn in Oekraine, Rusland en Belarus, en hoe wij hen kunnen steunen, los van wat overheden doen.

 

Mogelijk gaat Onderstroom inzoomen op meer bedrijfssectoren die relevant zijn voor politieke thema’s. Heb jij tips, of ben jij een activist die veel werkt rond een bepaalde bedrijfssector? Mail Alex nu of benader met via Insta of het contactformulier op de website.

 

Tot volgende maand!

Links

Stop Wapenhandel 

Hollanditis, 2DH5 moeilijke vragen over oorlog in Oekraine

Hollanditis, de vredesbeweging en anti militarisme deel 1

Artikel van Mark over Oekraine en onderhandelen

Peter Storm, artikelenreeks over Oekraine

De “sustainable security” beurs van 29-30 november 2023

LOWKEY – Keep your hand on your gun

Abortus

Luister deze maand naar Onderstrooms podcast over abortus. Rodante, activist en verloskundige, vertelt er alles over. Waarom is abortus goed, belangrijk en normaal. Waarom moet het uit het wetboek van strafrecht, waarom zou de toegang ertoe overal vrij moeten zijn en hoezo gaan campagnes tegen abortus niet om het redden van levens? Dat en nog veel meer in deze aflevering van Onderstroom.

 

Podcast over Abortus

In deze podcast over abortus vertelt Rodante ons over abortus. Abortus is van alle tijden, alle plaatsen, en een compleet normaal onderdeel van het leven. De strijd rond abortus is vooral een strijd over de zelfbeschikking over het eigen lichaam. In de vroeg moderne tijd werd abortus opeens gecriminaliseerd als manier om meer maatschappelijke controle te krijgen over voortplanting. Dit diende onder andere om een grote populatie te creëren voor loondienst in het kapitalisme. Het speelde ook een belangrijke rol in het neerzetten het instituut van het kerngezin met een mannelijke broodwinnaar in loondienst en een huisvrouw die onbetaald reproductief en sociaal werk doet waar het systeem van afhankelijk is.

Geschiedenis van abortus en abortusstrijd

De podcast gaat in op een stuk eerdere geschiedenis van abortus en van het opwekken van menstruatie, vooral in Europa. Daarna gaat het over drie golven van criminalisering van abortus. De eerste in de vroegmoderne tijd: de heksenjachten. De tweede in de twintigste eeuw. De bekende baas in eigen buik protesten gingen daar tegenin. Op veel plaatsen wisten die veilige toegang tot abortus voor elkaar te krijgen. De derde golf onderdrukking en criminalisering is nu bezig, en de strijd om abortus toegankelijk te houden, uit het strafrecht te krijgen, en te verzorgen voor mensen die er nu geen toegang tot hebben, is volop bezig!

In Europa en de Verenigde Staten zijn er allerlei verboden op abortus en heftige vervolging en surveillance van iedereen die hier iets mee te maken zou kunnen hebben. Groepen als Abortion Network Amsterdam, Abortion Without Borders, Collectief Vrije Keuze, Samen naar de Kliniek en veel meer, zijn hard bezig om abortus te verdedigen en toegankelijk te houden voor mensen die ze nodig hebben.

Rechtse argumenten, racisme en meer

Later gaan we in de podcast over abortus in op enkele rechtse argumenten tegen abortus, en waarom ze geen hout snijden. Er wordt een willekeurig (en veel te vroeg) moment gekozen om een zwangerschap als een mensenleven te tellen. Buiten de baarmoeder lijken die mensenlevens geen enkele waarde meer te hebben. Onderdrukking van abortus gaat heel duidelijk niet over het redden van levens (hoewel sommige mensen die hiermee bezig zijn dit ongetwijfeld zelf wel zo ervaren).

In een breder perspectief is duidelijk te zien dat groepen die tegen abortus zijn helemaal niet bezig zijn met mensen redden, zodra kinderen geboren worden kan ze van alles worden aangedaan, wordt geen enkele steun aan kinderen of ouders geboden, noch worden andere initiatieven die gemakkelijk talloze levens zouden kunnen redden ook maar overwogen. Het leven van de zwangere wordt geen enkele waarde toegeschreven. Uit alle praktische stappen die worden gezet blijkt dat het vooral gaat om het controleren van de reproductie. Dat dit betekent dat mensen worden gedwongen om tegen hun wil zwanger zijn telt niet of nauwelijks als een bezwaar. De druk die dit legt op hoe vrouwen kunnen leven evenmin, of is in een conservatief wereldbeeld juist een positieve bijkomstigheid.

Later gaat deze podcast over abortus ook over de bredere controle op reproductie. Bijvoorbeeld de racistische eugenetica die onlosmakelijk vastzit aan de geschiedenis van abortus. Rodante noemt de gedwongen abortus en sterilisaties bij vrouwen van kleur in Franse kolonies. Ook ICE detentiecentra in de huidige VS maken zich hier schuldig aan.

Rodante heeft een eigen podcast: Contractions. We hebben het over zelfbeschikking, reproductie en obstetrisch geweld, oftewel geweld dat zwangeren wordt aangedaan rond de zwangerschap, slechte of afwezige consent en meer.

Aanvulling

Na de opname kwam Rodante nog met deze aanvulling voor de podcast over abortus:

Hoewel abortus van alle tijden is, en we het gewoon als normale gezondheidszorg zouden moeten zien (en wel zorg die mensen vaak gewoon zelf kunnen verzorgen als er niet in verhinderd worden), is het niet altijd makkelijk. Er wordt na abortus heel weinig spijt gerapporteerd. Net als met mensen die transitie gaan is het dat mensen goed overwegen en waar ze doorgaans heel zeker van zijn voor ze het doen. Verhalen over twijfel en spijt worden van rechts altijd overdreven (of dus bedacht).

Dat betekent alleen niet dat abortus het altijd makkelijk is. Ook zonder spijt kan zo’n ingreep zwaar vallen. Het kan emotioneel veel zijn om te verwerken. Daarom is het belangrijk en waardevol om er open te kunnen praten, zonder stigma of taboe, en zonder een rechtse politiek die controle probeert te krijgen over jouw lichaam alles wat je zegt tegen je gebruikt.

In de aflevering heeft Rodante het over Sylvia Federici en haar boek Caliban and the Witch. Alex hoopt haar nogmaals in de podcast te mogen ontvangen om dat boek zelf te behandelen. In de eerste Onderstroom aflevering over kapitalisme, gaan we ook kort in op de, de rol van heksenjachten en maatschappelijke controle op reproductie in het creëren van kapitalisme.

Heel fijne zomer en tot horens in september, in jaar vier van Onderstroom!

 

Links:

Groepen:

Abortion Network Amsterdam

Abortion without Borders

Contractions, the politics of midwifery, Rodante’s podcast

Collectief Vrije Keuze

Samen naar de kliniek

Boeken:

Caliban and the Witch – Sylvia Federici

Ei, Foetus, Baby -Trudy Dehue

Eve’s Herbs, boek over de geschiedenis van abortus en anticonceptie

Wombs of Women, Françoise Vergès, over de hypocrisie tussen abortus verbieden voor witte vrouwen en gedwongen uitvoering van abortus op arme vrouwen van kleur in Frankrijk.

 

 

 

 

1 mei, dag van de arbeid

1 mei met Onderstroom!

Ditmaal een podcast met een bijna volledig transcript! Alex doet een bonus aflevering voor 1 mei, omdat het de eerste maandag van de maand is. De speech grijpt terug op een aantal thema’s waar de podcast al eerder over ging, zoals revolutionaire veelheid en goede voornemens. Veel plezier ermee, en ga anders gewoon door naar de reguliere aflevering van vandaag: counter insurgency, politie 4.

 

Transcript
Intro 1 mei

Vandaag is het maandag, en het is 1 mei. Gaat Alex zich dan toch bemoeien met actualiteit? Nou, misschien…. Want in een land waar het geen vrije dag is, is 1 mei op een maandag niet ideaal. Maar daarmee is 1 mei wel de eerste maandag van de maand, en dus valt het op Onderstroom dag! Daarom zend ik naast de reguliere aflevering van vandaag (het vierde en laatste deel van onze serie over de politie), ook iets speciaals uit voor 1 mei, bear with me, het is voor mij ook een beetje nieuw.

Als eerste wens ik iedereen op 1 mei een goede dag van de arbeid! Of je nou moet werken of iets anders doet, of je allemaal kameraden om je heen hebt of alleen lijkt te staan. Of je vandaag op een demonstratie of evenement bent, of niet eens weet wat je met 1 mei zou moeten.

Want het is de dag van ons, de dag die gaat over strijd om bevrijding, om het afgooien van het juk van onderdrukking, om het vieren van behaalde overwinningen en de verliezen van kapitalisten. Van de achturige werkdag, van het bestaansrecht en de kracht van elke vakbond, het bestaan van uberhaupt het weekend, van elke loonsverhoging en elke stukje scrupules dat de baas heeft moeten aanleren, tegen hun zin in en uit angst voor onze kracht.

Deze dag viert en toont het simpele begrip, dat de machtigen en rijken hun geld niet verdienen, maar alleen ontvangen vanwege de machtspositie die voor hen is ingericht, vanwege de kromme regels van een corrupt economisch spel waarvan de regels worden geschreven om de huidige winnaars als eeuwige kampioen vast te houden, ook als dat niet altijd lukt en er af en toe een nieuw persoon mag meedoen in de stoelendans.

Waar we vandaan komen

Die kracht is misschien niet altijd even duidelijk te zien, zeker als je vandaag op de werkvloer staat, alleen thuis zit, of je je zorgen maakt over rechtse opmars, de afbraak van rechten van werkers, onverminderde klimaatvernietiging die nu al onmetelijk leed veroorzaakt en wat alleen maar erger gaat worden, als je kijkt naar alle reactionaire krokodillentranen, transfobe haat en racisme. Als je vandaag vooral ziet hoe sterk en hoe onaantastbaar overheden, grote bedrijven lijken en het hele systeem daaromheen staat, dan zien we niet altijd waar we naartoe kunnen, hoe we hieruit komen.

En we leven ook in een tijd waarin onze omgeving lang een ontlinksing heeft gezien, een tijd waarin linkse organisaties, structuren en gemeenschappen afkalfden, instortten, of zich bekeerden tot bondgenoten van de neoliberale mythe.
De afgelopen decennia zagen we een afbraak van democratische structuren in onderwijs, huisvesting en andere publieke en semi publieke instelling. Ze waren al niet ideaal, maar werden omgebouwd tot apparaten die dienen voor het opzuigen van geld van mensen om de rijken rijker te maken. Instellingen zoals de wooncorporaties, die door de mensen zelf waren opgebouwd, met het doel om in hun behoeften te voorzien zonder overgeleverd te zijn aan de grootbezitters, werden in de loop van decennia verdraaid, tot ze niet meer iets van de mensen waren dat bestond om onze huisvesting te verzekeren, maar juist een van die vijanden werd die alleen bestaat om middels onze portemonnee de uren van onze dag naar hun behoeften in te vullen.

Een tijd waarin ministers, lijdende mensen vertellen dat ze niet teveel psychische hulp moeten zoeken wanneer er zulke enermo wachtlijsten in de zorg bestaan. Waarin Rutte, die meebouwde aan de praktijken in het belastingwezen die leidden tot de toeslagenaffaire en het onterecht uit huis plaatsen van 1675 kinderen, een tijd waarin die Rutte, veroordeeld voor racisme, zich blijkbaar het gore lef kan veroorloven om mensen voor te houden dat hij niet voor teveel ingrijpen op klimaat is omdat hij wil dat mensen wel een prettig leven moeten hebben.

Met al dat soort dingen in ogenschouw is gemakkelijk om pessimistisch te zijn. Het is realistisch om in te zien dat er van alles misgaat, dat talloze mensen lijden, hier in west-Europa maar ook vooral daarbuiten en vooral door schuld van de bedrijven en overheden waarop we zogenaamd trots zouden moeten zijn.

Nieuwe kracht

Maar het ding is, en dat wil ik goed laten zien, we komen terug! We komen terug. Elke dag worden we weer sterker. We komen terug in verschillende vormen, met verschillende tactieken, rond verschillende groepen en ideeën, maar we zijn terug in opmars. Overal om ons heen zien we de groei, zien we de radicalen, links, de vakbond, de anarchisten, het zwelt weer aan.

Voor het eerst in lange tijd is de vakbond weer aan het groeien, na zoveel jaren van krimp sluit de FNV het jaar weer af met meer leden dan het jaar daarvoor. Voor het eerst in een lange tijd wordt het woord kapitalisme genoemd als een maatschappelijk thema bij de NOS.
Dat doen ze echt niet voor de lol, maar er omdat iets richting de NOS aangeeft dat dit thema weer speelt.

Dit zijn bredere thema’s en organisaties die we niet zelf in de hand hebben, maar daar zien we dit soort signalen al. Als we dichter bij huis kijken zien we een hele rits nieuwe groepen, structuren, protestgolven, die laten zien hoeveel meer mensen willen strijden tegen onrecht, tegen uitbuiting en tegen dit systeem.

Op een rij zijn het echt een aantal dingen en ik ga proberen een mooie lijst weer te geven.

We zien de successen van Kick Out Zwarte Piet die het lukt om de racistische karikatuur Zwarte Piet steeds duidelijker ontmaskeren en te laten zien voor wat ze zijn.

De oprichting en groei van AFGA en andere losse anarchistische groepen, de wandelgroepen, allerlei feministische collectieven zoals ook electraflinta, kraakgroepen en spreekuren, en andere radicale initiatieven. Dat er nu radicale arbeidersorganisaties in Nederland bestaan zoals Vloerwerk, die het politieke werk rond arbeid veel radicaler en directer maken, die ons laten zien dat we als we elkaar steunen veel sterker staan tegenover de bazen dan we ons in ons eentje kunnen voorstellen. Sommige van deze groepen lijken misschien niet meer zo nieuw of zo baanbrekend, maar samen genomen laten ze een bredere ontwikkeling zien in de laatste jaren.

Een ander voorbeeld is de snelle uitgroei van de Vrije Bond tot een grotere revolutionaire organisatie met actieve groepen en leden in Nederland en Vlaanderen, die steun kan bieden aan allerlei initiatieven en zo autonoom initiatief verbindt met bredere samenwerking.

We zien het recente ontstaan en doorgroeien van Bij1, vanuit Artikel 1, die op allerlei plaatsen weer een veel radicaler geluid laat horen dan voorheen.

We zien oplaaiende verve en strijd rond milieu, nu veel vanuit Extinction Rebellion, en ook de brede steun voor de repressie die zij ervaren, zelfs van groepen als de fietsersbond, humanistisch verbond en anderen. Met de woondemonstraties zagen we dat ook, brede solidariteit, brede steun en het besef dat wij het samen moeten maken en samen moeten staan.

We zien het ook in de nieuwe onafhankelijkheid van Rood, hoewel de leden daar zelf misschien niet helemaal voor gekozen hebben, en daarbij het ontstaan van de socialisten, groepen die nu een veel linkser verhaal kunnen presenteren dan het SP-bestuur ooit zou toestaan, en die doorbouwen met een passie die het bestuur van de SP zeker niet verwacht had.
Zelfs groepen als de NCPN, RE en IS zien een groei.

En ik ben nog niet eens klaar, met Jacobin magazine, met meerdere linkse, anarchistische en radicale podcasts zoals Hollanditis, Kookpunt, Bloed aan de Muur, het redelijke midden. Sowieso de grote groei van online zichtbaarheid op links. We hebben nog veel in te halen op rechts, en we kunnen nog veel beter worden in de verbinding tussen het organiseerwerk en de online kant daarvan, maar we zien daar al zoveel gevolgen van.

 

Voortbouwen op 1 mei

Ik probeer hier de positieve ontwikkelingen in onze kracht te laten zien. En dit is nog maar het begin, we staan aan het begin van een herleving van onze bewegingen in de 21e eeuw, en we hebben daarin nog ontzettend veel te doen, maar laten dan, zeker vandaag, kijken naar wat we hebben neergezet, en wie er om ons heen allemaal nieuw met ons meedoen, en hoeveel vuur en passie zij hebben. En ook naar de mensen die dit al tientallen jaren doen, die de strijd nooit hebben opgegeven, ondanks heftige tegenslagen.

Ik probeer hier allerlei positieve ontwikkelingen aan te wijzen, maar het is natuurlijk niet makkelijk. Politieke strijd en opbouw kosten moeite, spanning, strijd. We voeren de strijd bijna allemaal naast ons werk, naast mantelzorg en andere verplichtingen. We geven van alles op, doorstaan stress, vermoeiing, overbelasting, gebrek aan vrije tijd en een constant bewustzijn van de grote problemen die maar niet worden opgelost, om die ruimte te maken om ons zo in te kunnen zetten.

Het kan frustratie geven om zo bezig te zijn, er zijn meningsverschillen, theoretische verschillen, persoonlijke botsingen. Er kan repressie zijn, geweld, intimidatie en problemen die hun weg vinden naar je privesfeer of je werk. Dat zijn heftige dingen waar we mee om moeten gaan, zodat we onze politiek duurzaam maken, omdat we weten dat we op de lange adem bezig zijn, dat we dingen aan neerzetten zijn die misschien nu al helpen, maar die op den duur ook grote veranderingen kunnen neerzetten.

Want organiseren en politieke strijd kan ook heel veel voldoening geven, het kan een gevoel geven van saamhorigheid en van op je plaats zijn, want je bent eindelijk aan het bouwen aan iets dat goed is, iets dat de moeite waard is, iets dat niet uiteindelijk jouw tijd aan de rijken geeft. En hoe meer we elkaar kunnen ondersteunen in die strijd, hoe meer we die problemen kunnen verkleinen, hoe beter we door kunnen bouwen.

Als we vermoeid zijn of overspannen, als er repressie volgt, als we onderlinge spanning hebben, wanneer we ons nog steeds allemaal basisbehoeften niet kunnen veroorloven,

Of wanneer we simpelweg rondkijken met de ideologische bril die ons van jongs af aan is aangemeten,

Dan kan het moeilijk zijn om de zin van onze strijd te zien, om je voor te stellen hoe dingen anders zouden kunnen zijn, of hoe een stelletje ongeregeld als jij en ik en je kameraden en grote verandering teweeg kunnen brengen. Maar het is tijd op tijd mogelijk gebleken en ik wil je uitdagen om in de eerste nieuwe beginselen die we om ons heen op zien komen, de potentie te zien van wat er verder allemaal uit kan komen.

En veel van wat we neerzetten kunnen we ook nog niet zien, omdat we er nog zo ver buiten staan. Ik denk dat als onze beweging sterker wordt en aanzwelt, dat we dan meer van de antwoorden ontwikkelen die nu zo moeilijk voor te stellen zijn. De antwoorden die het kapitalisme biedt komen immers ook uit universiteiten, uit denktanks, uit onderzoeksbureaus met talloze medewerkers. Dat wij nu niet 123 alle antwoorden hebben is alleen maar logisch, wanneer ons verhaal keer op keer moedwillig wordt uitgewist.

Het is ons eigen verhaal, omdat we samen de omstandigheden bouwen waarin wij de antwoorden kunnen bedenken, en waarin wij aan zet zijn om ze tot realiteit te maken. Tegelijkertijd zijn er plaatsen waar al van alles gebeurt. In Noord-oost Syrie, in Chiapas Mexico bij de Zapatistas, in Griekenland bij de Anarchistische beweging waar zelfs een autonoom gratis ziekenhuis werden gerund door activisten. We kunnen zoveel meer dan ons wordt voorgehouden!

We moeten vechten voor elke tiende graad opwarming van de aarde, maar met hoever het al is gekomen, gaan we grote veranderingen en spanningen zien. De strijd tegen kapitalisme, privatisering, bezuinigingen omwille van de rijken gaat nog altijd door, de rijken zijn nooit klaar met ons dieper door de mangel halen, ook als we tijdelijke zekerheden weten af te dwingen. Kijk naar de opstanden in Frankrijk voor bescherming van het pensioen, naar het wegvegen van vrouwenrechten rond abortus in Polen, de VS en elders, naar de schijnbaar onuitputtelijke voorraad nieuwe initiatieven om de aarde en het klimaat verder kapot te maken. De wereld wordt er niet simpeler of vreedzamer op, maar die spanningen kunnen ons ook kansen bieden, als wij ons organiseren en strategisch ingrijpen waar we kunnen.

Ik wil op deze dag een specifieke shoutout doen naar een groep kameraden die niet zo makkelijk onder een naam te vatten is. En dat zijn radicalen die ergens in hun eentje zitten, die weinig stukken beweging om zich heen zien, of waarvan het lijkt dat ze in hun woonplaats of op hun thema als linkse activist of anarchist alleen staan, die ver weg zijn van de steden waar onze bewegingen groter zijn en zich daarmee alleen en onmachtig voelen, of zelfs geisoleerd of onveilig. Ik spreek wel eens mensen in deze groep, en hoe moeilijk het is om in zo’n situatie iets neer te zetten.

En ik weet niet hoeveel troost dit is, maar het feit dat jullie er weer zijn en klaarstaan om van alles te doen, en je kenbaar kunnen maken aan anderen, dat is een teken van hoe we als linkse bewegingen weer uitdijen, en hoe we weer verder buiten de grote steden komen. En hoewel je je misschien geïsoleerd voelt, kun je in je omgeving zoveel bereiken, juist doordat je daar zit. Bedenk dingen die alleen of met een klein groepje kunnen, wees vocaal naar je kameraden elders, kom met ideeën en ga in gesprek, stel dingen voor die in je omgeving kunnen gebeuren, dingen die je zou kunnen doen en wat voor hulp je van anderen zou kunnen gebruiken om je hele dorp zwart of rood of groen of roze te laten kleuren!

Houd moed, want we komen we eraan!

 

Afsluiter

 

Ik wens iedereen vandaag op 1 mei toe, dat ze een moment vinden met kameraden, dat je onder kameraden kunt zijn bij een van de vele marsen, vieringen en acties die er vandaag plaatsvinden. Of maak die viering zelf, roep je mensen ‘s avonds bijeen voor deze dag, bel elkaar op. Vooral als je iemand weet die vaak alleen staat, die ergens geïsoleerd in een rechtse omgeving woont of die niet zoveel linkse dingen en kameraden heeft. Laat vandaag een dag zijn waarop we moed vinden, waarop we onze boosheid en verontwaardiging omzetten in plannen en voornemens, waarop we vooruitkijken naar een wereld voorbij kapitalisme.

Waarop we een volgende en een volgende en een volgende stap zetten richting vrijheid solidariteit en gelijkheid.

Heel fijne dag van arbeid allemaal! Tot ziens op de barricaden!

Check ook de reguliere aflevering die vandaag, 1 mei, uitkomt!

Deel, like, subscribe, comment, etc zoals altijd.

Tot volgende maand!

 

 

Links:

https://www.ad.nl/politiek/1675-kinderen-van-toeslagenouders-uit-huis-geplaatst-sinds-2015~aa3f1fd7/

Hollanditis over boeren en links, in deze aflevering gaat het ook over de ontlinksing op het platteland

NOS over kapitalisme